Efekt ISKIERKI – Relacje i partnerstwo w leczeniu

Od początku działalności widzieliśmy, że skuteczne leczenie to nie tylko procedury medyczne, ale także relacje pomiędzy lekarzami, personelem medycznym, dzieckiem i jego rodziną. W pierwszych latach funkcjonowania fundacji obserwowaliśmy duże przeciążenie zespołów lekarskich onkologii dziecięcej, napięcia komunikacyjne, ogromny stres oraz realne ryzyko wypalenia zawodowego. Brakowało przestrzeni na rozmowę, wsparcie i refleksję nad emocjonalnym wymiarem leczenia. 

Już w 2010 roku zainicjowaliśmy pierwszy cykl warsztatów i seminarium dla personelu medycznego pt. „Wsparcie psychologiczne chorego dziecka i jego rodziny”, realizowany we współpracy ze Śląskim Urzędem Wojewódzkim. Był to jeden z pierwszych w Polsce projektów, który wprost łączył wiedzę medyczną z kompetencjami komunikacyjnymi i psychologicznymi – obszarami dotąd pomijanymi w tradycyjnym kształceniu medycznym. 

Kolejne działania rozwinęliśmy w formie cykli superwizji i szkoleń dla zespołów śląskich oddziałów onkologii dziecięcej. Wypracowaliśmy model oparty na empatii, świadomości własnych zasobów oraz umiejętności radzenia sobie z trudnymi sytuacjami na linii lekarz–pielęgniarka–dziecko–opiekunowie. Budowanie dialogu z rodziną w kryzysie, zarządzanie konfliktem, minimalizowanie stresu i frustracji zawodowej stały się elementami realnie wspierającymi codzienną pracę zespołów medycznych.

W 2024 roku zainaugurowaliśmy program „Liderstwo w Medycynie”, który rozwija m.in. umiejętność budowania partnerskich relacji z pacjentem, który chce rozumieć proces leczenia i mieć wpływ na te etapy, które są od niego zależne. To świadome towarzyszenie osobie chorej w przechodzeniu przez czasem najtrudniejszy moment życia, oparte na rozumieniu nie tylko choroby, lecz także człowieka, który jej doświadcza. Program dotyczy również zarządzania oddziałem lub szpitalem w sposób wzmacniający współpracę pomiędzy wszystkimi osobami zaangażowanymi w proces leczenia. Brzmi jak wizja szpitala przyszłości? 

W ISKIERCE możemy potwierdzić, że takie zmiany nie są wizją – one dokonują się realnie, dzień po dniu.